Divar

یه دیوارم اما پر از پنجره یه خورشیدم اما زمستونی َم

به آزادی از نوع ِ من دل نبند

خودم تو هوای ِ تو زندونی َم

خودم عاشق و بیقرارت شدم خودم کاری کردم هوایی بشی

منم واسه این اشتباه ببخش

واسه هرچی که بعد از این میکشی

من …

سرنوشتی رو به یه دنیای ِ تازه

تو …

سرنوشتی رو به خوشبختی نداری

من …

دیگه حسی جز پشیمونی ندارم

تو …

نمی تونی این غم و طاقت بیاری

من از حسی که داشتم خسته َم پریدم از این خواب ِ دلبستگی

ببخش و به تعبیر ِ من فک نکن

که هیچی ندارم جز خستگی

هنوزم تورو دوست دارم ولی جدایی واسه هردومون بهتره

جوونی تو پای ِ کسی سر نکن

که تصمیم داره ازت بگذره