Tasmim

از این تصمیم بیهوده چه چیزی قسمتم بوده

نگو با من از این خواستن که حسرت همدمم بوده

چه فهمیدی از این گریه چی خوندی از نگاه من

نبودی تو پناه من نبودی تکیه گاه من

تو این تصمیم بیهوده نشد تکرار دلشوره

اگه حتی نگاه تو من و میخواد و مجبوره

فراموشم شده روزی که بودم به تو وابسته

توی حرفام غم دنیاست چقدر دلگیرم و خسته

تو خواهش می کنی اما نمیتونم که برگردم

من از دست رفتم و انگار نمی بینی پر از دردم

کجای گریه های من رسیدی تو به داد من

نبودی تو برای من نبودی تو به یاد من

نبودی تو پناه من نبودی تکیه گاه من