Roozhaye Sakht

زیر ِ نگاهت سالها بی پیله پوست انداختم

چشمات اگه با من نبود

احساسم و میباختم

روزای ِ سختی دیدم و با من بجز هق هق نبود

با بغض عاشق میشدم

بغضی که بیمنطق نبئد

تکلیف ِ من با زندگی اون روز روشن شد که تو

عکسی گرفتی از منو

با گریه میگفتی برو

دستام تو دستات گرمبود این عشق بد حالی نداشت

هرجا عقب موندم ازت

عمدی نبود دنیا نزاشت

.

.

روبه تو راهت وا نشد دروازه های ِ قلب ِ من

من اعتمادم جلب شد

حالا تو از من دل نکن

داغم تو دلسردم نکن نگزار خاکستر بشم

جوری کنارم وایستا

از قبل.هم بهتر بشم