Man Dahaanam

تو اقیانوس سرخ شرابی من دهانم

تو باد تازک مشرقی من بادبانم

تو پیدا شو که باغ دریا گلی جز تلاطم ندارد

من از عمق شب می نویسم که شاید طلوعی برآرد

به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را

تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را

به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را

تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را

از اندوه باطل رها شو مسیر جهان دوره گردیست

به چشمان نمناک مهتاب زمین لکه ای لاجوردیست

تو پیدا شو که باغ دریا گلی جز تلاطم ندارد

من از عمق شب می نویسم که شاید طلوعی برآرد

به کوهی ابر زاینده پوشاندم سینه آبی آسمان را

تو در هر چکه از چهرک باران ببین رؤیای رنگین کمان را