Fargh (Ft Pooyan Ardalan)

ایده پُر تووی سرش ، میکنن فکر رو نظرش

میده بیت تو اثرش؟ ، دافِ قر توو کمرش

میله گرد توو بقلش ، میاد ورد توو بدنش

فرق کرد همه چی دورتو نگاه کن

میخوان جات باشن خودتو نگاه کن

دیگه نیستی اون آدمِ قبلی

یه روحِ آزادی نی جای تو حصار خُب

عجب ضربانی، دَم از سم و عیش و چو بر آنی

این خط طی شد و من گیجم ، چشا روده خونه فورانی

پره ساغره همه باریک ، لبِ داغت شبِ تاریک

تووی دامم بمون تا اینکه ، بره اَ تن این سمِ جاری

قصه ها شبا خوشحالم کردن ، صبح توو فکره دار فانی

سایه ها هی دنبالم کردن ، ولی نبودش جای پایی

پیچیده شد راهو باختم هم ، ساده دیدم ساده ساختم هم

مدرسه جدیده، مرسی دارا

میام واست

شعله ورم از جنسِ آتیشم

یه نابغه ا‌م تا یه استعداد بیشتر

ماسک نمیزنم مث تو عادی شم

مکتب جدید پایدار استناد میشم

بار به بار هر چی بنویسم خوبه سریع

جا به جا میشه بازی حمله شبیخونه

پشت پُر ، رابطه ها اینجا نوع قویشونه

گوش قفل، تا به تا چشا شبو نری خونه

میرقصه قلم، میترسه ورق

برگرده چون نمیدونه قصد و هدفو

کرد شسته ورم، به قصد ترقی

مینویسم و نمیکنم وقتو تلف

و من ا نسلِ شره، توو مغز و سرم

پیرامون شهر پُر کرده حش و علفو

بچه نشعه خلفو، هرچی نقده غلط

کردن ولی نکرد این ترکِ شرفو

با عشق میسازیم نداریم رسمِ تنفر نه