Divar

‏یه درخت پیر انجیر

‏همه چیز ما نمیشد

‏بس که زندگی نکردیم

‏وحشت از مردن نداریم

‏ساعتو جلو کشیدن

‏وقت غم خوردن نداریم

‏برای اون یه وجب خاک

‏همه دنیامونو دادیم

‏ما برای بوی گندم

‏خیلی چیزامونو دادیم

‏هیشکی یادمون نداده

‏خنده ی همو ببینیم

‏این فقط درد وطن نیست

‏ما تو غربتم همینیم

‏اینور و اونور دیوار

‏درد ما هنوز همونه

‏آی شقایق ما جماعت

‏دردمون از خودمونه

‏تو همه خاطره هامون

‏حق دشمن مرده باده

‏حتی راه دشمنی رو

‏هیشکی یادمون نداده

‏یه دیواره، یه دیواره

‏که یه عمر آزگاره

‏اون ورش همیشه بن بست

‏این ورش هیچی نداره

‏از عذاب این قبیله

‏همه مون از هم بریدیم

‏حس هم خونی نداریم

‏چون قبیله مونو دیدیم

‏ما که تو زمزمه هامون

‏هی به داد هم رسیدیم

‏یکی یادمون بیاره

‏کی به داد هم رسیدیم

‏تو هجوم این همه حرف

‏هر جوابی یه سقوطه

‏تو بگو هر چی که می خوای

‏من که سنگرم

‏سکوته