Iran Negah Kon

ایران نگاه کن این جنگل است

که ناباورانه می روید

بعد از حریق های پیاپی

ایران نگاه کن

جنگل هنوز پر ز تپش ایستاده است

با گیسوانی درهم و رنگین

با دست های از جوانه و از گل

ایران نگاه کن نگاه کن نگاه

ایران نگاه کن دامان خاک جنگل

آنک هزار دانه شکفته

اینک هزار مشت فشرده

من عاشقانه رویش این نسل تازه را

در واژه واژه شعر و ترانه ام تصویر می کنم

من مرگ را به ترس

ترس را به خشم

خشم را به عشق سپردم

عشق راکنون با خود میان دریای جنگل بردم