Dokhtare Divooneye Man

راستی دیروز دیدن عکسامونم

دیگه خنده رو لب من نشوند

شمالم بی تو حال ندادو

تش دلم تنگ میشد باز برا تو

لب ساحل بوست کنمو

کنی با لبه ی آستینت پاک لباتو

نبود مثل تو هرجای شهر گشتمو

ترجیح میدم به تو برگشتنو

بهونه گیر مثل بچه هام

هیچی هم نمیاره بند اشکمو

بیا آروم کن دیگه منه تاکسیکو

کنسل کن اگه دمه دره تاکسیو

بیا چمدونتو باز کن

بری تو بیارم من به جات کیو

باز شاید زدی زنگ

یه شب با دل تنگ

دنیامو زدی رنگ

دختر دیوونه ی من

باز شاید زدم زنگ

یه شب با دل تنگ

گفتم هیچی نی قشنگ

دختر دیوونه ی من

دختر دیوونه ی من

شاید تو سرعت پرت شم از ماشین

وقتی تو فیریک کنارم نباشی

هر شب همشو کشیدم رو تنت

دیگه شده بود دفتر نقاشیم

گفتم نه ساکتو ببند نه موتو

میخوام امشبو بمیرم پهلو تو

دوست ندارم خفه شی

ولی بازم فشار میدم گلوتو

بودی شیطون روی شونه چپم

باتو حال میداد همه خلافا

کردم پرپر همه رزا رو رو تخت

بوسیدمت لای همون ملافه ها

نفهمیدم تاثیره الکه یا تو

یادم نمیره اون شبو باتو

برعکس همه ی وحشی بازیامون

هیچ موقع نبستم دستو پاتو

میدونم همه چی مریضه بین ما

میدونم میدونم میدونم

میدونم تو بودی همیشه اشتباه

میدونم میدونم میدونم

ولی خب هنوزم

باز شاید زدی زنگ

یه شب با دل تنگ

دنیامو زدی رنگ

دختر دیوونه ی من

باز شاید زدم زنگ

یه شب با دل تنگ

گفتم هیچی نی قشنگ

دختر دیوونه ی من

دختر دیوونه ی من

منو هل دادی بیرون از خونت

همه چی کشید به خشونت

میدونم مسکنی جواب نمیده

وقتی رابطمون داره عفونت

یه دقه آرومی دوباره شروع میشه بحث

میندازیم اتوبان خروجی شهر

دیوونه میشی بازم سرت اونوره و

نگات رو گوشی من

میزنیش چنگ

وسط جنگیم

رد ناخونات رو دستم رنگ زده

چه قشنگ

وسط آسمون ماهه

بقیشم مثل موهاته سیاه

بت میگم بیبی این آخرین راهه

فرمونو میکشم سمت بیراهه