Zemestan Ast

چه کنیم برگردون

به روزای بارون

آسمون آبی چرا سفیده

به زور میزنه سپیده

آفتابم مث ما بی زبونه

همه میدونن چون مهربونه

هر شب ناامید میره خونه

ولی توی راه باز میخونه

صدام نمیاد میزنه کمونه

چیکار میکنه این زمونه

باز میزنم ساز

میخونم انگار سر آوردم باز

نه اینم نه آنم

داور چه سود؟ ندانم

من تحت درمانم

متاسفانم

قسم به رفتگانم میخورم که

یادم باشه هنوز حس زندگی دارم

آهای آی آدمها

آدم های تنها

با شمام شماها

بی پناهو سرگردون

چه کنیم برگردون

به روزای بارون

هرچه خط می‌کِشیم پایان است

پشتِ هر خنده، گریه پنهان است

سقف شادی هنوز چکه کُنان

غم ولی سیل، باد، باران است

تا گران است حرفِ “مُفتی‌ها”

جان در این شهرِ مرده ارزان است

عشق اگر کم هنوز بر سرِ دار

هر “نداری” ولی فراوان است

آهای آهای آدمها

آدم های تنها

با شمام شماها

بی پناهو سرگردون

چه کنیم برگردون

به روزای بارون

شهرِ دلخسته ی‌ پریشان حال

خانه‌خانه هنوز زندان است

هر بهاری که می‌رسد از راه

باز تقویم ما

زمستان است