Ghomar

تو شبیه ِ هیشکی نیستی

عاشقی و بی حواسی

ریشه کردی تو وجودم

تو یه بیماریه خاصی

یادگاری هم ندارم هیچی از تو جا نمونده

هیشکی با رفتن ِ هیشکی اینجوری تنها نمونده

اعتیاد ِ من به چشمات راه درمونی نداره

هیچی و بی تو نمیخوام

بگو این بارون نباره

خوابی و بیدار ِ چشمام

نفسم میگیره برات

کاش یه بار بهت میگفتم

جونه منی جونم فدات، جونم فدات

وحشت باختن ِ دستات بدترین جای ِ قُماره

میشکنه قلبم و چشمات نمیخواد به روم بیاره

یه جورایی ته قلبم هنوزم امیدوارم

عشق تو توو این شرایط نمیذاره کم بیارم