Darya Del

دلم دریا ست ساحل ها کجایید

دلم ره جو ست منزل ها کجایید

رسوم دلبری اموختم من

شماراجویم ای دلها کجایید

لب دریا صفای روح وجان است

دل دریا جهان بیکران است

خورد موجی سر موج دگر را

ولی دریا روان است وروان است

مرا بر روی دریا منزلی هست

مرا از کشت دنیا حاصلی هست

به دریا میزنم دل تا بداند

که اندر ساحلش دریا دلی هست

همه مانند ما شیدا نیاییند

بهار وتیر مر یکجا نیایند

مگر دریادلی را برد دریا

دگر مردم لب دریا نیایند