Fenjoone Ghahveh

یه میز کهنه ی چوبی دوتا صندلی خالی

گوشه ی پنجره پرده بدون رقص یه حالی

نمیفهمه منو بی تو حتی آینه ی روی دیوار

کنار فنجون قهوه پره خاکستر سیگار

روزا دلگیره و تو نیستی هوا ابری مثه حالم

یه فنجون قهوه میچسبه غلیظ و تلخ مث کامم

هنوز دوری و اینجایی هنوز هستی و من تنهام

هنوز هر شب ته رویام با دلتنگی کنار میام

هنوز منتظر ساعت واسه لحظه ی بیداری

و بال فال قهوه باز میگه نزدیکه دیداری