Golabatoon

بستُم بی خبر

مو بار سفر

با درد و حسرت

از شهر خودُم

راهی شدُم ورفتُم به غربت

ای تازه گلُم

ترک تو کنُم

با چشم خون بار

گلابتونُم گلابتونُم خدانگهدار

از ناز و ادات از چشم سیات

روزُم سیاهه

سیرُم به خدا از عمر خودُم

خدا گواهه

میرُم به سفرجایی که کِسی نشه خبردار

گلابتونُم گلابتونُم خدانگهدار

آه میزنُم دل مو به دریا زار و گریون

دل به صحرا میزنُم با چشم پر خون

آه میرُم اونجا که کسی قدرُم بدونه

میرُم اونجایی که بی نوم و نشونه

بستُم بی خبر