Shab Afrooz

بینی جهان را خود را نبینی

تاچندجاناغافلنشینی

نور قدیمی شب را بر افروز

دستکلیمیدرآستینی

بیرون قدم نه از دور آفاق

تو پیش از اینی تو بیش از اینی

جانی که بخشند دیگر نگیرند

مرگ است صیدی تو در کمینی

صورتگری را از من بیاموز

شایدکهخودراباز آفرینی

صورتگری را از من بیاموز

شایدکهخودراباز آفرینی

سرکش مشو که چون شمع ازغیرتت بسوزد

دلبر که در کف او موم است سنگ خارا