Kashki

کاشکی من خسرو ات بودم

نه فرهادت

کاشکی از عشق میمردم

نه در یادت

نامه ات را تا سحر با عشق بوییدم

بوی گلهای جنون میداد فریادت

بوی گلهای جنون میداد فریادت ...

زندگی پیچیده شد چون کاغذی در مشت دست

تو سهراب تقدیر مرا میکشت

اشک های آسمان بر صورتم میخورد نقش

تو روح مرا تا آسمان میبرد

حال من از روز اول هم همین بودست

هیچکس جز من مرا این سان نمی آزرد

هیچکس جز من مرا این سان نمی آزرد

رنج یعنی دوری از آن کس که میخواهی

خاطرات خانه و یک حوض بی ماهی

حال آشوب مرا دریا نمیفهمد

آتشت افتاده در این کاغذ کاهی

آتشت افتاده در این کاغذ کاهی

کاشکی من خسرو ات بودم