Koolak

همینجا چشم برام بمون اینجا صدام زخمی تره

اینجا که توو کولاک شب نقابا رو باد می بره

همینجا چشم برام بمون تا ماه گریه بگذره

اینجا که تو یاد منی پرپر شدن آسون تره

این سایه های رهگذر که پا به پای من میان

این دیوارای کاگلی خیلی به چشمم آشنان

شاید همین لحظه ها بود که مردم و ویرون شدم

که آخر خط گریز با جاده ها همخون شدم

همسفر دستامو گم نکن

چشماتو هرگز ازم نگیر

همسفر پلی اگه شکست

تو فقط طاقت بیار نمیر