Maho Moohat

حواسم پرت موهاته که دست باد اما نه

یا ماهی که با لبخندت زمین افتاده اما نه

شاید طوفان زیباییت عذابم میده اما نه

شاید دریای دور ما دیگه خشکیده اما نه

من این روزا یکم گیجم نه احساسی نه رویایی

فقط من موندمو زخمام عذابم میده تنهایی

من این روزا حواسم نیست چه رگباری تو رگهامه

فقط از وقتی یادم هست طنابی دور دستامه

بهار از لایه انگشتات داره میوزه تو دنیا

تو از وقتی که خندیدی جهان افتاده تو دستام

میشه دیوارایه بین تو و دنیامو بردارم

من از کوچه های این شهر جوونیمو طلبکارم

من این روزا یکم گیجم نه احساسی نه رویایی

فقط من موندمو زخمام عذابم میده تنهایی

من این روزا حواسم نیست چه رگباری تو رگهامه

فقط از وقتی یادم هست طنابی دور دستامه