Safar

کاسه آب خالی نشد پشت سرم

واسه اینه که در به درم

با غصه ها همسفرم

مادرم وقت نمازش

لحظه راز و نیازش

اسمم و می گفت و اشکاش

می ریخت رو صورت نازش

قسمم می داد بمونم

قدر ایران و بدونم

راست می گفت حالا میدونم

کشورم بسته به جونم

به کسی که اینجا دارم

نوشتم می رم دیارم

حالا بیشتر از همیشه

واسه خونه بی قرارم

قسمش دادم به جونم

نوشتم خواهشی دارم

پشت سرم آب و نریزی

فکر بازگشتی ندارم

نکنه روز سفرم

خاتون خونه مادرم

وقت روبوسی آخرم

دستپاچه شد آب و نریخت پشت سرم

واسه اینه که در به درم

با غصه ها همسفرم

چی شد چی اومد به سرم

که عمری در به درم