Kash Az Aval

کلیدی داری برای

درهای همیشه بسته

کاش از اول میدونستم

که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای

زخم این همیشه خسته

تو به قصه ها شبیهی

ساده اما حیرت آور

شوق تکرار تو دارم

وقتی میرسم به آخر

تو پلی پل رسیدن

روی گردابه تردید

منو رد میکنی از رود

منو میبری به خورشید

کاش از اول میدونستم

که تو صندوقچه قلبت

کلیدی داری برای

درهای همیشه بسته

کاش از اول میدونستم

که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای

زخم این همیشه خسته

تو کدوم کوهی که خورشید

از تو دست تو میتابه

چشمه چشمه ابر ایثار

روی سینه تو خوابه

تو کدوم خلیج سبزی

که عمیق اما زلاله

مثل آینه پاک و روشن

مهربون مثل خیاله

کاش از اول میدونستم

که تو صندوقچه قلبت

کلیدی داری برای

درهای همیشه بسته

کاش از اول میدونستم

که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای

زخم این همیشه خسته

کاش از اول میدونستم

که تو صندوقچه قلبت

کلیدی داری برای

درهای همیشه بسته

کاش از اول میدونستم

که تو دستای نجیبت

مرهمی داری برای

زخم این همیشه خسته

کاش از اول میدونست