Yadet Mioftam

من هنوز یادت می افتم وقتی بارون میزنه

یاد تو باشه یکی هست از تو دیوونه تره

من دلم دست توئه با تو میره هر طرف

تو خودت رفتی ولی عطرت از این خونه نرفت

کاش قصه مون یه جوری دیگه بود

من تو یه خونه توی اون

چند تا شمع روشن بوی عود

چه دیر میشه زود

ما هردو عاشق هم بودیم

نبود بینمون حسای معمولی

این شعر منو یاد تو میندازه

تو احساس همه شعرای من بودی

یادته همیشه منطقی بودم

الان خستم از منطق خودم

آخه واسه رسیدن به یه جای بلند

پا گذاشتم رو خواسته ی دلم

شاید بهتره تموم شه بره

حتی اگه بغض گلومو گرفت

خدا میدونه بازم راضی ام

اگه بدونم آرومه دلت

من هنوز یادت می افتم وقتی بارون میزنه

یاد تو باشه یکی هست از تو دیوونه تره

من دلم دست توئه با تو میره هر طرف

تو خودت رفتی ولی عطرت از این خونه نرفت

من هنوز یادت می افتم وقتی بارون میزنه

یاد تو باشه یکی هست از تو دیوونه تره

من دلم دست توئه با تو میره هر طرف

تو خودت رفتی ولی عطرت از این خونه نرفت

میدونی چرا میگم غم تو سینمه

چرا بار آخر نبوسیدمت

آخه نمیشه که مال هم شیم

نمیخواستم که وابسته تر شی

یادته وقتایی که حالت خراب بود

همیشه یه آغوش اینجا برات بود

کجایی که سخت میگذره بهم

کجایی که تلخ میگذره واسه من

که با تو خواستم این آینده رو

ولی هر موقع هر چی خواستم نشد

مثل این مردم انگار

دنیام نمیخواد این بازنده شو

لعنت به این دنیای بی رحم

لعنت به این روزا که میرن

لعنت به این زخمای سینه م و

لعنت به این شبا که تیره ن