Saat Chande

هر شب با یادت راهی کافه میشم

رو لبام نقاب خنده به شلوغی اضافه میشم

بعد من همیشه یه نفر میاد تو از سرما در رو میبنده

روبه روم میشینه میگیره دستامو

داره میخنده

داره میخنده

این طرف پشت میز یه سایه هست

هرشب تو کافه

یه گوشه توی فکر غرق دودم

شدم کلافه

روبه روم یه مرده

تنها تو رویاش

داره میخنده

دستاشو میگیرم وقت رفتن

میپرسم ساعت چنده

ساعتم تو خوابه از توی رویام نرو

دستاتو بزار روی میز

خودت از اینجا برو